(पिताम्बर र उमा को छोरी "उपास्ना" को बारेमा दोश्रो सौगात स्वोरुप बर्ष दिनको उपलक्षमा यो सानु उपहार)
हिजो जन्मे जस्तो लाग्छ,
बर्ष कि भै नानी l
सरसर्ती म केलाउँदै छु,
उपास्नाकै बानी l
तोते बोली सार्है मीठो,
बोल्छे मामु,बाबा l
मुख चलाको देख्नै हुन्न,
बोलि हाल्छे धावा l
आफैं खोसी खान पाए,
सार्है खुशी हुन्छे l
खोस्न आउँदा छक्काइ दिए,
रिसाउँदै रुन्छे l
बामे सरि कुद्न पाए,
खरायोको चाल l
दुइ/चार पाइला हिँड्न थाली,
समाउँदै दिवाल l
पाहुना पासा देख्न साथ,
दर्शन अघि सार्छे l
नक्कल गर्न सिपालु छे,
आँखा झिम झिम पार्छे l
कुकुर भुक्या सुनी भने,
उ पनि, भोउ भोउ गर्छे l
बिरालोले म्याऊँ गरे,
सार मा सार भर्छे l
चिलाउँदा हुन् दाँत बरा,
जे नि टोक्न खोज्छे l
आफू भन्दा ठूला ठूला,
सिराने पनि बोक्छे l
दंग पर्छौं त्यसै हामी,
उनको चर्तिकला हेरी l
सधैं यस्तो कहाँ देख्नु,
हुर्की गए फेरी l
उमेश निरौला(मुन्ना)
दक्षिण कोरिया.





Korea Time
Nepal Time

No comments:
Post a Comment