आज मेरो बगैँचामा एउटा सुन्दर फूल फुलेको छ ।
रात दिन त्यही फूल नियाल्दै मा मेरो मन भुलेको छ ।
निस्चल्,कञ्चन,मनमोहक यसको रुप रङ्,
जून तारा जस्तो देख्दा छाउँछ मनमा उमङ्ग ।
मायाको यो उपहार जीवनकै भयो अङ्ग
चञ्चल नयन,मीठो मुस्कान देख्दै पर्छु दङ्ग ।
बढ्यो अझै जिम्मेवारी,थपियो अभिभारा,
खुशी जति दिन्छु यसलाई संसार कै सारा ।
बोकूँ बोकूँ लाग्छ तर छैन बोक्ने ढङ्ग,
गाह्रो गार्है हुँदोरहेछ समाल्न यी कलिला अंग ।
थेगिँदैन शिर अहिले,टेकिँदैनन्, पाउ,
बटुल्दैछु अनौठो अनुभव बनेर म बाउ!!
बटुल्दैछु अनौठो अनुभव बनेर म बाउ !!!
मेरो साथी लक्ष्मण गुरुङ प्यारो छोरी निकिता (लिमिसा) गुरुङको बाउ हुँदा मैले लेखेको कबिता हो।
धन्यवाद!





Korea Time
Nepal Time

No comments:
Post a Comment